Nuh tufanı sembolü; geçmiş Dünya devresinin (Mu devresi) 70 bin yıl önceki kapanışında meydana gelen, iki kıtanın batışını ve ‘Dünya Okulu’nun bir inkişaf devresinin kapanıp, yeni bir devresinin açılmış olduğunu ifade eden bir semboldür. (258, 257, 249)
Geçmiş dünya devresinin kapanışında meydana gelen kıtaların batışı, din kitaplarında iki büyük sembolle ifade edilmiştir; bunlardan biri Nuh Tufanı sembolü, diğeri de ‘kıyamet sembolü’dür. (258) Fakat kıyamet sembolü tufan sembolünden daha kapsamlıdır (iki mânâlıdır). (258)
Tufan sembolüne göre, tüm yeryüzünü sular kaplar, Nuh’un Gemisi’nde kalıp kurtulanlardan başka canlı yaratı kların hepsi suda boğulur ve sular çekildikten sonra dünyada hayat tekrar devam eder. (258) Bu sembolün taşıdığı hakiki mânâ, dünyada bir devrenin tümüyle kapanıp yeni bir insanlık devresinin (Dünya devresi) açılmış olduğunu ifade eden mânâdır. (258)
‘Dinler’, dünyanın kapanışına ait sembollerin his ve korku cephelerinden istifade ederek, henüz korku realitesinde yaşayan insanlara vazife sorumluluğunun otomatik sezgisini verebilmek için dünyanın batışını ödül ve ceza mahiyeti içinde gösteren Nuh Tufanı ve kıyamet sembolleri ile anlatmayı faydalı ve lüzumlu görmüşlerdir. (259) Böylelikle insanlara hem büyük bir hakikatin en azından ilkel sezgisi verilecek, hem de onların inkişaf ahengi içine girmeleri ve birtakım “insanlık vazifeleri”ni –ceza korkusuyla da olsa– yarı idrakle benimseyebilmeleri sağlanacaktı. (259)
Kutupların ve eksenin değişmesi